Het museum vertelt verhalen over de invloed van de maritieme wereld op het leven van alledag, van iedereen. Die invloed zit verweven in onze cultuur, in wie we zijn, onze kunst, mode, taal en literatuur, wat we eten, tradities en in de wetenschap. 

Het leven op zee spreekt tot de verbeelding; het stoere, rauwe bestaan van vrijbuiters en avonturiers, vol spannende contacten met vreemde culturen. Een wereld met geheel eigen normen en waarden. Voor walbewoners werden allerlei elementen van dit zeeleven onderdeel van de cultuur. Eén aspect van deze cultuur vormen de man-vrouwverhoudingen. Zeelieden waren meestal mannen en zij waren vaak maanden, soms jaren van huis en het was allerminst zeker of ze zouden terugkeren. Dat had uiteraard invloed op de levenswijze van de thuisblijvers. Veel onderdelen van de maritieme cultuur grijpen terug op een typische mannenwereld. Er waren immers maar weinig vrouwen die naar zee gingen, die in de havens of in de scheepsbouw werkten, die deelnamen aan kanalenaanleg of aan polderwerken. Echter, zonder vrouwen en kinderen kan geen maritieme geschiedenis worden geschreven.