Kijk eens hoe mooi die haven is

“Als andere mensen heel poëtisch gaan doen over je werk, dan denk je: ja dat is ook zo.” Sasja Hagens (1973) woont en werkt in Rotterdam en heeft een fascinatie voor landschappen en de maritieme wereld. Sterke kleuren en gedurfde combinaties kenmerken haar werken. Zelf zegt ze te houden van de omvang van industriële landschappen – haar hart gaat er sneller van kloppen.

“Is het niet een synoniem voor alles? Op zee zitten, met een schip? Ik heb ook heel veel natuurlandschappen geschilderd. Dan was ik de hele tijd bezig met bossen en bomen, maar ook: water. En de schittering daarin. Daar heb ik een hele serie van gemaakt, water met schittering en reflectie. Daarna ging ik weer maritieme dingen maken, en al die kennis die ik had opgedaan tijdens het landschapsschilderen ging ik een-op-een overzetten naar mijn havens. Toen zag ik opeens dat mijn havenwerk vooruit was gegaan. Door een tijd geen havens te schilderen, werden mijn maritieme werken beter.”

In haar werken laat Hagens graag de schoonheid zien die ze zelf in de Rotterdamse haven ervaart. “Mijn bedoeling is altijd te zeggen ‘kijk eens hoe mooi dit is’. Het concept achter alles is te laten zien hoe de haven er door mijn ogen uit ziet. En dat je dan, als je door de haven loopt, denkt: ‘Wow!’ of ‘Dat had Sasja wel mooi gevonden!’. Dan is het al gelukt, toch?”.

“Mijn bedoeling is altijd te zeggen ‘kijk eens hoe mooi dit is’. Dat je dan, als je door de haven loopt, denkt: ‘Wow!’ of ‘Dat had Sasja wel mooi gevonden!”

 
Hagens zegt altijd in het nu te werken en ziet zichzelf als niet-melancholisch. “Ik mis een gen denk ik. Ik ben vooral heel erg geïnteresseerd in het nu, in wat ik zelf leuk vind.” Hagens vertelt dat het schilderen van maritiem werk haar regelmatig ontmoedigd werd. ‘Ga je weer bootjes schilderen?’, werd haar dan gevraagd. Hagens, ongegeneerd en standvastig in haar interesses, maakte er een geuzenkreet van: ‘Laat mij maar bootjes schilderen’, zei ze dan. “Tegenwoordig wordt het maritieme onderwerp gedragen door de vrije zielen, die onbewogen tegen de wind in peddelen, terwijl de zeilen van de kunst de andere kant op staan.”

Over de inspiratie voor het werk ‘Saipem 7000’ is ze duidelijk. “In de tijd dat ik het maakte ging ik heel vaak met een bootje de haven in. Als je op de bodem staat van zo’n droogdok, dan kijk je twintig meter omhoog en dan begint het ding pas. Dan voel je de immensiteit van zo’n apparaat.” Na de schoonmaakbeurt van het kraaneiland was ze teleurgesteld. “Al dat mooie groen was eraf. Die kleuren, daar ging het óók om.” Gelukkig had ze tijdens haar korte bezoek veel foto’s gemaakt, die de basis voor het werk vormden.

Dit artikel maakt deel uit van de publicatie 'Maritieme Meesterwerken'.

Audiotour

Op de tentoonstelling 'Maritieme Meesterwerken' kun je gebruik maken van een gratis audiotour. Hieronder hoor je het fragment over Saipam 7000 van Sasja Hagens (ingesproken door haarzelf).

 

·
 

Sasja Hagens in haar atelier (foto: Marije Kuiper)